De elleboog is het scharnier waar je hand doorheen werkt. Elke keer dat je een koffiemok pakt, een sleutel omdraait, een boodschappentas draagt of met de muis klikt, trekken de spieren van je onderarm aan de pezen rond je elleboog. Daarom zit de pijn bij de elleboog, maar is het je hand die hem uitlokt.
Verreweg de meeste elleboogpijn bij volwassenen heeft een gewone oorzaak: een pees die meer moest grijpen en tillen dan hij gewend was. De bekendste vorm heet tennisarm, en die treft ongeveer 1 op de 100 volwassenen in de werkende leeftijd, meestal tussen 45 en 54 jaar (1). De meesten van hen hebben nooit een tennisracket vastgehouden. De golfersarm aan de binnenkant komt ongeveer een derde zo vaak voor.
Het onderzoek naar de elleboog heeft twee boodschappen die maar weinig websites hardop zeggen. De eerste: een injectie met corticosteroïden werkt een paar weken, maar na een jaar doen mensen die hem kregen het slechter dan mensen die een schijninjectie kregen (2). De tweede: ongeveer negen op de tien zijn na een jaar beter, wat ze ook doen (5). Oefenen maakt de eerste maanden lichter en je greep sterker, terwijl het overgaat. Deze gids geeft je overzicht over wat erachter zit, wanneer je naar de huisarts moet, wat de studies laten zien en hoe je begint.
De elleboog in twee minuten
De elleboog is de plek waar drie botten samenkomen: het opperarmbeen en de twee botten van je onderarm. Het gewricht kan buigen en strekken, en je onderarm kan draaien, zodat je handpalm naar boven of naar beneden wijst.
Aan elke kant van de elleboog zit een klein uitsteeksel van het bot, dat je met je vingers kunt voelen. Aan het uitsteeksel aan de buitenkant ontspringen de spieren die je pols optillen en je vingers strekken. Ze komen samen in één gezamenlijke pees. Aan het uitsteeksel aan de binnenkant ontspringen de spieren die je pols buigen en je handpalm naar beneden draaien. Als je iets stevig vastpakt, spannen beide groepen aan om je pols stabiel te houden. Daarom kan een stevige greep pijn doen bij de elleboog, ook al beweegt de elleboog bijna niet.
Aan de voorkant van de elleboog hecht de bicepspees aan, die de elleboog buigt en je handpalm naar boven draait. Aan de achterkant hecht de tricepspees aan, die je arm strekt. Vlak achter het uitsteeksel aan de binnenkant loopt de ellepijpzenuw, die een elektrische schok door je arm geeft als je hem raakt (je telefoonbotje). En op de punt van de elleboog ligt een kleine slijmbeurs, die de huid beschermt tegen druk.
Al die spieren zijn te trainen, en daar is het elleboogprogramma van Rehabo omheen gebouwd.
Wanneer moet je het serieus nemen?
Verreweg de meeste pijn in de elleboog is onschuldig, ook al kan hij het lastig maken om een koffiekan op te tillen. In sommige situaties ga je wel eerst naar de huisarts en ga je pas daarna oefenen.
Na een val. Ben je op je hand of je elleboog gevallen, dan is er een simpele test: kun je je elleboog helemaal strekken, zodat je arm recht is? In een grote Britse studie met 1.740 patiënten hadden mensen die hun elleboog niet helemaal konden strekken bijna 50 procent kans op een breuk. Wie het wel kon, had heel zelden een breuk die behandeld moest worden (11). Kun je je arm na een val niet helemaal strekken, dan is een röntgenfoto nodig: bel je huisarts of de huisartsenpost. Lees meer in pijn in de elleboog na een val. Heeft een kind zijn elleboog gestoten of een ruk aan de arm gekregen en wil het de arm niet gebruiken, laat er dan altijd een arts naar kijken.
Een knal aan de voorkant van de elleboog. Voel je een knal aan de voorkant van je elleboog terwijl je iets zwaars tilt, en krijg je een bult op je bovenarm en moeite om je handpalm naar boven te draaien, dan kan de bicepspees afgescheurd zijn. Ga dan binnen een paar dagen naar je huisarts, omdat een eventuele operatie vroeg moet gebeuren.
Een warme, rode bult aan de achterkant van de elleboog. Is de slijmbeurs op de punt van je elleboog gezwollen, rood, warm en pijnlijk, misschien met koorts, dan kan hij ontstoken zijn door bacteriën. Laat je huisarts er dezelfde dag naar kijken.
De zenuw. Slapen je ringvinger en pink steeds, of wordt je hand zwak of dun tussen duim en wijsvinger, dan is het de ellepijpzenuw en geen pees. Dat moet een arts beoordelen.
Een gezwollen gewricht zonder blessure. Is je hele ellebooggewricht warm en gezwollen geworden zonder dat je je hebt gestoten, dan kan het jicht of reuma zijn. Ook dan ga je naar de huisarts. Hetzelfde geldt voor constante pijn 's nachts die niets met wat je overdag deed te maken heeft, en voor koorts of gewichtsverlies zonder verklaring.
Past geen van die situaties bij jou, dan is je elleboog met grote waarschijnlijkheid geïrriteerd, niet kapot. Geen van de signalen betekent op zichzelf dat er iets mis is, maar ze zijn een reden om er iemand naar te laten kijken. We hebben ze verzameld in elleboogpijn: wanneer naar de huisarts?
De gewone oorzaken van pijn in de elleboog
1. Tennisarm: pijn aan de buitenkant
De tennisarm is verreweg de vaakste oorzaak van pijn in de elleboog. De pijn zit op het uitsteeksel aan de buitenkant en straalt vaak uit naar de onderarm. Hij komt als je grijpt, een mok of een waterkoker optilt met je handpalm naar beneden, iemand een hand geeft, een sleutel omdraait of een schroevendraaier gebruikt. Meestal sluipt hij er in een paar weken in, na een periode met veel eenzijdig werk, nieuw gereedschap, een verhuizing of een nieuwe sport.
De aandoening heet ook laterale epicondylitis, en veel mensen zoeken op "ontsteking" in de elleboog. Maar de pees is niet ontstoken. Hij kan grijpen en tillen minder goed verdragen, en pezen worden sterker als je ze geleidelijk belast. Lees meer in tennisarm: wat het is en wat helpt.
2. Golfersarm: pijn aan de binnenkant
De golfersarm is het spiegelbeeld aan de binnenkant. Hij doet pijn als je stevig grijpt, je pols buigt tegen weerstand in of je handpalm onder belasting naar beneden draait, bijvoorbeeld bij optrekken aan een stang, bij tuinwerk of bij werpen. Hij komt ongeveer een derde zo vaak voor als de tennisarm: 0,4 procent tegen 1,3 procent in het Finse bevolkingsonderzoek (1).
Eén ding moet je weten: er bestaan geen studies naar de golfersarm. Het grootste overzicht vond 12 studies, en die gingen allemaal over de buitenkant (8). Een orthopedisch overzicht uit 2015 beschrijft het trainen van de spieren aan de binnenkant als de behandeling, maar zonder studies erachter (16). Alles wat we weten over de behandeling van een golfersarm is geleend van de tennisarm en gespiegeld naar de binnenkant. Dat is een redelijke gok, maar het blijft een gok. Lees meer in golfersarm: pijn aan de binnenkant van de elleboog.
3. Muisarm en pijn in de onderarm
Muisarm is geen diagnose, maar een woord voor pijn in de onderarm en de elleboog na vele uren achter de computer. Meestal is het de pees aan de buitenkant van de elleboog die geïrriteerd is, maar het kunnen ook de spieren van de onderarm, de pols of de nek zijn. De muis en het bureau tellen minder mee dan lange periodes zonder pauze. Lees meer in muisarm en pijn in de onderarm.
4. De pezen aan de voor- en achterkant van de elleboog
De bicepspees aan de voorkant van de elleboog doet pijn als je tilt met je handpalm naar boven of hem tegen weerstand naar boven draait. De tricepspees aan de achterkant van de elleboog doet pijn als je duwt, drukt of dipt. Beide zie je vooral bij mensen die met gewichten trainen en bij vaklieden. Ze worden behandeld zoals de andere pezen, met geleidelijke belasting. De bicepspees bij de elleboog is een andere plek dan de bicepspees in de schouder, ook al is het dezelfde spier. Lees meer in pijn in de elleboog na krachttraining.
5. Slijmbeurs, zenuw en de rest
Een slijmbeursontsteking op de punt van de elleboog is een zachte, gezwollen bult die ontstaat door op je elleboog te leunen, of in zeldzame gevallen door een infectie. De ellepijpzenuw aan de binnenkant kan geïrriteerd raken als je je elleboog lang gebogen houdt, bijvoorbeeld met je telefoon tegen je oor of 's nachts, en geeft tintelingen in je ringvinger en pink. Artrose in de elleboog is zeldzaam en zie je vooral na oude breuken of na jaren zwaar werk. Stijfheid na een breuk of een operatie is een hoofdstuk apart. Lees meer in slijmbeursontsteking in de elleboog en beknelde zenuw bij de elleboog.
Waar doet het pijn?
De plek zegt vaak meer dan de diagnose, en daar vraagt Rehabo als eerste naar.
- Aan de buitenkant van de elleboog is het bijna altijd de pees van de tennisarm. Lees pijn aan de buitenkant van de elleboog.
- Aan de binnenkant van de elleboog is het de pees van de golfersarm of de ellepijpzenuw. Lees pijn aan de binnenkant van de elleboog.
- In de onderarm zijn het de spieren die grijpen en je hand draaien. Lees pijn in de onderarm.
- Aan de voor- of achterkant van de elleboog is het de bicepspees of de tricepspees.
Doet het vooral pijn bij bepaalde bewegingen, lees dan pijn in de elleboog bij tillen of grijpen. Speel je padel of tennis, lees dan pijn in de elleboog door padel en tennis.
Drie mythes over de elleboog
"Een cortisoninjectie is de snelste weg"
Het onderzoek is ongewoon duidelijk. Een injectie met corticosteroïden dempt de pijn een paar weken. In een Nederlandse studie met 185 patiënten was 92 procent van wie een injectie kreeg na zes weken beter, tegen 47 procent met fysiotherapie en 32 procent die afwachtte. Maar na een jaar was het beeld omgedraaid: 69 procent met de injectie, 91 procent met fysiotherapie en 83 procent die gewoon had afgewacht (3). Een Australische studie vond hetzelfde: de injectie werkte eerst, en daarna kregen de meesten bij wie hij had geholpen de pijn terug (4).
Het duidelijkste antwoord kwam in 2013. 165 patiënten met een tennisarm kregen een echte cortisoninjectie of een schijninjectie. Na een jaar was 83 procent van de groep met de injectie helemaal of bijna helemaal hersteld, tegen 96 procent van de groep met de schijninjectie. En 54 procent van wie de injectie kreeg, kreeg de pijn terug, tegen 12 procent (2).
Dat betekent niet dat de arts die een injectie aanbiedt iets verkeerd doet. Sommige mensen hebben een adempauze nodig, en de keuze is aan jou. Maar je moet de rekensom kennen voordat je kiest. Lees meer in Cortisoninjectie bij tennisarm: wat zegt het onderzoek?
"De elleboog moet rust hebben"
Rust dempt een geïrriteerde pees een paar dagen. Maar laat je je arm wekenlang rusten, dan verliezen je spieren kracht en kan de pees nog slechter tegen belasting. Als je je arm dan weer gaat gebruiken, doet het bij nog minder pijn. De studies met oefeningen laten zien dat de juiste belasting de eerste maanden minder pijn geeft dan afwachten (4, 6). Je hoeft niet te stoppen met werken of spelen. Je zoekt de hoeveelheid die je elleboog vandaag verdraagt en bouwt die beetje bij beetje op. Lees meer in rust of bewegen bij pijn in de elleboog?
"Een elleboogbrace lost het op"
Een band net onder de elleboog kan een deel van de trek op de pees wegnemen terwijl je grijpt, en veel mensen vinden dat het helpt als ze werken of spelen. In een studie met 180 patiënten was fysiotherapie na zes weken beter dan alleen een band voor pijn en functie, terwijl de band beter was voor dagelijkse bezigheden. De onderzoekers noemden de resultaten tegenstrijdig en schreven dat een band in het begin nuttig kan zijn (13). Gebruik hem gerust voor het comfort. Hij vervangt het oefenen niet. Lees meer in Tennisarmbrace en elleboogbandage: werken ze?
Wat zegt het onderzoek over wat helpt?
Het natuurlijke verloop. Een overzicht van alle studiegroepen die een schijnbehandeling of geen behandeling kregen, vond dat 89 procent na een jaar beter was. Elke twee tot drie maanden werd de helft van wie nog pijn had hersteld of bijna hersteld. En hoe lang iemand al pijn had voordat hij aan de studie begon, veranderde de curve niet (5). Heb je je tennisarm al een half jaar, dan zijn je kansen voor de komende maanden dus dezelfde als die van iemand die hem vorige maand kreeg. Lees meer in hoe lang duurt een tennisarm?
Langzaam laten zakken. In een Zweedse studie met 120 patiënten deed iedereen drie maanden lang elke dag thuis één oefening met een oplopend gewicht. De ene groep tilde het gewicht op met de pols, de andere liet het langzaam zakken. De zakgroep knapte sneller op, met ongeveer 10 procent meer mensen die minder pijn hadden, en meer kracht. De functie was in beide groepen gelijk (6). Het langzaam laten zakken is daarom waar de opbouw van Rehabo voor de buitenkant op uitkomt.
Statische oefeningen als alles pijn doet. Een Australische studie gaf 40 patiënten één bezoek aan een fysiotherapeut en daarna acht weken dagelijkse statische oefeningen, waarbij de pols drukt zonder te bewegen. Dat gaf minder pijn en een betere functie dan afwachten, maar niet meer mensen die zich hersteld voelden, en geen sterkere greep (7). Statische oefeningen zijn daarom een goede eerste stap, maar op zichzelf niet genoeg.
Rekken en kracht samen. Het grote overzicht vond matig bewijs dat rekken plus krachttraining op korte termijn beter werkt dan echografie en massage van de pees (8). Een Cochrane-overzicht uit 2024 van 12 studies vond dat manuele therapie en oefenen aan het eind van de behandeling misschien iets minder pijn geven, maar dat het effect klein is en niet blijft (15).
De optelsom is eerlijk: oefenen geeft je de eerste maanden minder pijn en een sterkere greep, terwijl de pees tot rust komt. Het verandert niet dat de meeste mensen na een jaar hersteld zijn.
Wat niet helpt, of heel weinig
De cortisoninjectie, zoals gezegd. Shockwavetherapie, injecties met bloedplaatjes (PRP) en een operatie zijn allemaal getest tegen een schijnbehandeling, en geen ervan liet duidelijk extra winst zien (17, 18, 19). Rust als enige maatregel. En echografie en massage van de pees, die het slechter deden dan oefenen (8).
Werk en de elleboog
Je werk telt mee voor je elleboog, en dat is geen verbeelding. Een overzicht vond dat werken met gereedschap van meer dan een kilo, minstens tien keer per dag meer dan 20 kilo tillen en herhaalde bewegingen van meer dan twee uur per dag samenhingen met een tennisarm. Hetzelfde gold voor weinig invloed op je eigen werk en weinig steun van collega's (12). In het Finse onderzoek was ook roken een risicofactor, en voor de golfersarm overgewicht (1).
De meeste mensen kunnen werken terwijl ze oefenen. Maar kijk wat je kunt veranderen: van hand of greep wisselen, eenzijdige taken opknippen en korte pauzes nemen. Zit je achter een computer, lees dan ook muisarm.
Mag het pijn doen als je oefent?
Ja, een beetje, maar bij de elleboog houd je het aan de lage kant. In een Australische laboratoriumstudie deden mensen met een tennisarm statische oefeningen, boven of onder hun eigen pijngrens. Oefeningen boven de grens gaven achteraf meer pijn, en die was een half uur later nog steeds aanwezig. Oefeningen onder de grens niet (9).
De regel voor de elleboog is daarom: een beetje pijn tijdens de oefening is prima, liefst 3 of minder op een schaal van 0 tot 10. Die moet binnen een uur weer gezakt zijn, je elleboog mag de volgende ochtend niet erger zijn, en de pijn mag niet van week tot week toenemen. Een overzicht van studies met oefeningen die een beetje pijn mochten doen, vond geen aanwijzingen dat dat schaadt (14), maar bij een tennisarm houd je de pijn het best aan de lage kant. Rehabo vraagt het na elke oefening en blijft gelijk of gaat een stap terug als de pijn boven de grens komt. Lees meer in Rust of bewegen bij pijn in de elleboog? De pijnregels
De elleboog en een gevoelig zenuwstelsel
Als een pees een tijdje pijn heeft gedaan, zet je zenuwstelsel de gevoeligheid hoger om hem te beschermen. In het begin is dat een goede reactie, maar die blijft vaak hangen, lang nadat de belasting die alles in gang zette weg is. Dan doet het pijn om een mok op te tillen die de pees makkelijk aankan.
Pijn is geen precieze maat voor schade, en een echo kan veranderingen in de pees laten zien bij mensen zonder pijn. De studie met de pijngrens laat zien hoe dat in de praktijk werkt: oefen je boven de grens, dan schroeft het systeem de gevoeligheid op. Oefen je eronder, dan gebeurt er niets slechts, en in een paar weken went het systeem aan meer (9). Kleine, geplande stappen omhoog werken beter dan doorduwen en ook beter dan stoppen. Een opflakkering is een signaal om een paar dagen een stap terug te doen, geen teken van nieuwe schade. We hebben er een heel artikel over geschreven: elleboogpijn en een gevoelig zenuwstelsel. Wil je bij het begin beginnen, lees dan wat is pijn?
Oefeningen voor de elleboog: vier opbouwreeksen
Elke oefening moet stap voor stap zwaarder kunnen, zodat de pees net iets meer belasting krijgt dan hij gewend is. Hier zijn vier van de oefenreeksen die de fysiotherapeuten achter Rehabo hebben gebruikt om het programma samen te stellen. Een tafel, een muur, een waterfles en een tas met boeken is alles wat je nodig hebt.
Dosering voor alle oefeningen: 3 sets van 30 tot 40 seconden in een rustig tempo, met een pauze ertussen. Is je elleboog erg gevoelig, begin dan bij stap 1 of met een statische oefening: leg je andere hand op de rug van je hand, druk omhoog ertegen zonder je pols te bewegen, bouw de spanning op in 2 tot 3 seconden, houd het gelijkmatig vast en blijf ademen.
Pols optillen tot langzaam laten zakken (buitenkant)
- Stap 1: Ga zitten met je onderarm op een tafel en je hand over de rand, de handpalm naar beneden. Til je pols rustig op richting het plafond en laat hem langzaam weer zakken. Alleen je pols beweegt.
- Stap 2: Dezelfde oefening met een licht gewicht in je hand, bijvoorbeeld een kleine waterfles.
- Stap 3: Til je pols op met hulp van je andere hand. Laat los en laat het gewicht langzaam zakken in 3 tot 4 seconden. Het laten zakken is waar het om gaat.
- Stap 4: Hetzelfde laten zakken met een volle waterfles.
- Stap 5: Ga zitten met je arm recht vooruit, zonder steun onder je onderarm, en laat de fles langzaam zakken.
Dit is de oefening waar de Zweedse studie op voortbouwde (6). Voelt het makkelijk, doe dan meer water in de fles.
Grijpen (binnenkant)
- Stap 1: Ga zitten met je onderarm op een tafel. Sluit je vingers zacht tot een losse vuist en open je hand weer helemaal.
- Stap 2: Bal je vuist zo hard als je kunt en open hem rustig.
- Stap 3: Bal je vuist stevig en houd de greep 10 seconden gelijkmatig vast. Blijf ademen.
- Stap 4: Knijp in een strak opgerolde handdoek, houd even vast en laat langzaam los.
- Stap 5: Draag een zware tas met boeken met gestrekte arm langs je zij, terwijl je stilstaat of rustig loopt.
Hand draaien (beide kanten)
- Stap 1: Ga zitten met je elleboog tegen je zij, 90 graden gebogen, en je onderarm op tafel. Pak je hand vast met je andere hand en draai je handpalm rustig naar boven.
- Stap 2: Draai je handpalm op eigen kracht naar boven en draai langzaam terug.
- Stap 3: Houd een waterfles rechtop in je hand en draai rustig, zodat je handpalm naar boven en daarna naar beneden wijst.
- Stap 4: Houd je hand met de duim omhoog en druk alsof je je handpalm naar boven wilt draaien, terwijl je andere hand tegenhoudt.
- Stap 5: Dezelfde draai als bij stap 3 met een volle fles, en rem de hele weg terug af.
Gewicht op de handen (beide kanten)
- Stap 1: Ga op armlengte van een muur staan met je handpalmen plat ertegen op schouderhoogte en leg rustig wat gewicht op je handen.
- Stap 2: Zet een klein stapje naar achteren, zodat er meer gewicht op je handen komt.
- Stap 3: Ga op handen en knieën staan met je handen onder je schouders.
- Stap 4: Verplaats je gewicht rustig van de ene hand naar de andere.
- Stap 5: Beweeg je gewicht rond in langzame cirkels, naar voren, opzij en terug.
De twee rekoefeningen komen als laatste en zijn het lichtst: je pols naar beneden buigen met gestrekte arm, zodat je rek voelt aan de bovenkant van je onderarm (buitenkant), en hem naar achteren buigen, zodat je het aan de onderkant voelt (binnenkant). Het volledige artikel met alle opbouwreeksen, de doseringen en de progressies vind je in de beste oefeningen bij tennisarm en golfersarm.
Een programma voor je elleboog dat zich aanpast
Rehabo bouwt een revalidatieprogramma voor je elleboog op basis van waar het pijn doet en hoeveel. Je krijgt vier oefeningen per training, zonder materiaal, en na elke oefening geef je aan hoeveel pijn het deed. Op basis van je antwoord gaat het programma een stap omhoog, blijft het gelijk of gaat het een stap terug. Het is ontwikkeld door fysiotherapeuten en je begint gratis.
Stel je elleboogprogramma samen
Kies Elleboog en daarna Buitenkant, Binnenkant of Bij de biceps- of tricepspees. Wil je zien hoe het programma is samengesteld, lees dan zo stelt Rehabo je elleboogprogramma samen.
Hoe lang duurt het?
Het eerlijke antwoord is maanden, geen weken. Elke twee tot drie maanden knapt de helft van wie nog pijn heeft op, en na een jaar zijn ongeveer negen op de tien beter (5). Oefenen maakt de eerste maanden lichter: fysiotherapie was na zes weken beter dan afwachten (4), en langzaam laten zakken was vanaf twee maanden beter dan optillen (6). Na een jaar heeft de meerderheid elkaar ingehaald. Voor de golfersarm bestaan geen cijfers, en we nemen aan dat het verloop vergelijkbaar is.
Wanneer is een onderzoek door een fysiotherapeut de moeite waard?
Rehabo vervangt geen arts of fysiotherapeut. Gaan er twaalf weken oefenen voorbij zonder vooruitgang, dan is het tijd voor een onderzoek. Een overzicht uit 2015 wijst erop dat je aan de nek en de zenuwen moet denken als de elleboog zich niet als een pees gedraagt: nekpijn is een teken dat het langer kan duren (10). Straalt het uit naar je arm, of tintelen je vingers, lees dan ook beknelde zenuw in de nek en schouderpijn die uitstraalt naar je arm. Een fysiotherapeut kan vinden wat een artikel niet kan.
Ben je geopereerd of heb je je elleboog gebroken, volg dan eerst het plan van het ziekenhuis. Rehabo is voor de dag waarop dat plan stopt. Het programma is gemaakt voor volwassenen. Heeft een kind pijn in de elleboog, laat er dan een arts of fysiotherapeut naar kijken.
Conclusie
- Pijn in de elleboog is bijna altijd een pees die meer moest grijpen en tillen dan hij gewend was. Hij is niet ontstoken en niet versleten.
- Een cortisoninjectie werkt een paar weken en geeft na een jaar een slechter resultaat. Ken de rekensom voordat je kiest.
- Ongeveer negen op de tien zijn na een jaar beter. Oefenen maakt de eerste maanden lichter en je greep sterker.
- Oefen met een beetje pijn, liefst 3 of minder, die binnen een uur weer gezakt is en de volgende ochtend niet erger is.
- Kun je je elleboog na een val niet helemaal strekken, of heb je een knal gevoeld aan de voorkant van je elleboog, ga dan eerst naar de huisarts.
Bronnen
- Prevalence and determinants of lateral and medial epicondylitis: a population study (Shiri, Am J Epidemiol, 2006)
- Effect of corticosteroid injection, physiotherapy, or both on clinical outcomes in patients with unilateral lateral epicondylalgia: a randomized controlled trial (Coombes, JAMA, 2013)
- Corticosteroid injections, physiotherapy, or a wait-and-see policy for lateral epicondylitis: a randomised controlled trial (Smidt, Lancet, 2002)
- Mobilisation with movement and exercise, corticosteroid injection, or wait and see for tennis elbow: randomised trial (Bisset, BMJ, 2006)
- Persistent tennis elbow symptoms have little prognostic value: a systematic review and meta-analysis (Ikonen, Clin Orthop Relat Res, 2022)
- A randomized controlled trial of eccentric vs. concentric graded exercise in chronic tennis elbow (lateral elbow tendinopathy) (Peterson, Clin Rehabil, 2014)
- Unsupervised isometric exercise versus wait-and-see for lateral elbow tendinopathy (Vuvan, Med Sci Sports Exerc, 2020)
- Does effectiveness of exercise therapy and mobilisation techniques offer guidance for the treatment of lateral and medial epicondylitis? A systematic review (Hoogvliet, Br J Sports Med, 2013)
- Isometric exercise above but not below an individual's pain threshold influences pain perception in people with lateral epicondylalgia (Coombes, Clin J Pain, 2016)
- Management of lateral elbow tendinopathy: one size does not fit all (Coombes, J Orthop Sports Phys Ther, 2015)
- Elbow extension test to rule out elbow fracture: multicentre, prospective validation and observational study of diagnostic accuracy in adults and children (Appelboam, BMJ, 2008)
- Associations between work-related factors and specific disorders at the elbow: a systematic literature review (van Rijn, Rheumatology, 2009)
- Conservative treatment of lateral epicondylitis: brace versus physical therapy or a combination of both, a randomized clinical trial (Struijs, Am J Sports Med, 2004)
- Should exercises be painful in the management of chronic musculoskeletal pain? A systematic review and meta-analysis (Smith, Br J Sports Med, 2017)
- Manual therapy and exercise for lateral elbow pain (Wallis, Cochrane Database Syst Rev, 2024)
- Medial epicondylitis: evaluation and management (Amin, J Am Acad Orthop Surg, 2015)
- Shock wave therapy for lateral elbow pain (Buchbinder, Cochrane Database Syst Rev, 2005)
- Autologous blood and platelet-rich plasma injection therapy for lateral elbow pain (Karjalainen, Cochrane Database Syst Rev, 2021)
- Surgical treatment of lateral epicondylitis: a prospective, randomized, double-blinded, placebo-controlled clinical trial (Kroslak, Am J Sports Med, 2018)