Direct naar de inhoud
Terug naar artikelen

Fysiotherapeut, ergotherapeut of thuis oefenen bij polspijn?

Als je pols pijn doet of het gips er net af is, vraag je je misschien af of je zelf kunt oefenen of hulp nodig hebt. In Nederland kun je na een polsbreuk oefeningen meekrijgen om thuis te doen. Als extra hulp nodig is, kun je die krijgen van een fysiotherapeut, ergotherapeut of handtherapeut.

Het antwoord is zelden het een of het ander. Hier lees je wat de onderzoeken laten zien, en wanneer een onderzoek de moeite waard is. Wil je eerst meer weten over wat er pijn doet, lees dan Polspijn: de gids over pijn in de pols.

Na een breuk: thuis oefenen deed het goed

Het beste bewijs voor thuis oefenen bij de pols komt uit onderzoeken na een breuk in het onderste deel van de onderarm die met een plaat is geopereerd.

Een Duits onderzoek met 46 patiënten vergeleek een thuisprogramma met een trainingsdagboek met behandeling bij een fysiotherapeut. Na zes weken deed de thuisgroep het het beste. Hun knijpkracht was 54 procent van die van de gezonde hand, tegenover 32 procent in de fysiotherapiegroep, en ook de beweeglijkheid was beter (1).

Een Amerikaans onderzoek vergeleek formele ergotherapie met oefeningen die de patiënten zelf deden. Na zes maanden hadden de mensen die zelf trainden een iets betere beweeglijkheid en knijpkracht. Er was geen verschil in hoeveel last ze van hun arm hadden in het dagelijks leven (2). De onderzoekers concludeerden dat formele ergotherapie de uitkomst niet verbeterde.

Het klinkt alsof de therapeut overbodig is, maar zo simpel is het niet. Beide onderzoeken gingen over patiënten die met een plaat waren geopereerd en die een goede instructie hadden gekregen. Een Cochrane-overzicht van 26 onderzoeken naar revalidatie na een polsbreuk vond dat het bewijs te mager is om te zeggen welke vorm van revalidatie het beste is (3). Wat we wel weten, is dat een goede instructie en een thuisprogramma dat je echt doet de kern zijn. Lees Gebroken pols: revalidatie na het gips.

Bij carpaletunnelsyndroom en peesschedes: de behandeling is geen oefening

Bij carpaletunnelsyndroom en een peesschedeontsteking bij de duim (de Quervain) zijn de best onderbouwde behandelingen geen training. Bij carpaletunnelsyndroom zijn dat een spalk 's nachts, advies en uiteindelijk een operatie. Een Cochrane-overzicht vond maar beperkt bewijs van zeer lage kwaliteit voor oefeningen en mobilisatie (4). Bij een peesschedeontsteking bij de duim zijn dat een spalk en een cortisoninjectie (5).

Hier kan een ergotherapeut of fysiotherapeut het verschil maken door een spalk aan te passen, te laten zien hoe je je hand in het dagelijks leven gebruikt zonder het te prikkelen, en te helpen je pols daarna weer op te bouwen. Lees Carpaletunnelsyndroom, Peesschedeontsteking in de pols en Operatie of cortisoninjectie bij carpaletunnelsyndroom en peesschedeontsteking?

Bij artrose in de duim: training en spalk samen

Bij artrose in het basisgewricht van de duim laat onderzoek een kleine winst van training op de pijn zien (6). In een Nederlands onderzoek met 166 patiënten gaf training bovenop een spalk een betere functie in het dagelijks leven, een betere knijpkracht en lagere totale kosten dan de spalk alleen, ook al verschilde de pijn na drie maanden niet duidelijk (7). De duim vraagt om speciale oefeningen, en die heeft Rehabo niet. Hier is een fysiotherapeut of ergotherapeut met ervaring met handen een goede keuze. Lees Artrose in de duim.

Wat een zorgverlener kan toevoegen

Een goede fysiotherapeut of ergotherapeut kan:

  • De diagnose stellen. Is het een pees, een zenuw, een band, een gemiste breuk of iets vanuit de nek? Bij de pols liggen veel dingen dicht bij elkaar, en ze zijn niet altijd makkelijk uit elkaar te houden.
  • Je niveau vinden. Hoeveel kan je pols nu hebben, en hoe snel kun je opbouwen?
  • Een spalk aanpassen, als je die nodig hebt.
  • Je dagelijks leven bijsturen. Hoe til je een kind, een pan of een doos, zodat je pols de rust krijgt om te herstellen?
  • Geruststellen. Van een deskundige horen dat je pols niet kapot is en dat je hem gerust mag gebruiken, helpt veel mensen.

Wanneer je je beter kunt laten onderzoeken

Je hebt geen zorgverlener nodig om te beginnen met het trainen van een overbelaste pols of een pols die verstuikt is geweest. Maar een onderzoek is de moeite waard als:

  • Je vingers tintelen of slapen. Dat is een zenuw, en die train je niet als een pees. Lees Tintelingen en slapende vingers.
  • Je na een val pijn hebt in het kuiltje bij de basis van je duim. Het kan een breuk van het schuitvormig been zijn. Lees Scaphoïdfractuur.
  • Je pols klikt en doorzakt, vooral aan de pinkkant na een val. Lees Pijn in de pols aan de pinkzijde.
  • Het basisgewricht van je duim pijn doet bij knijpen en deksels losdraaien.
  • Je na ongeveer drie maanden rustige, verstandige training niet beter bent geworden.
  • Je twijfelt wat er pijn doet, of welke oefeningen je moet doen.

En ga meteen naar een arts bij een pols die na een val scheef staat of erg gezwollen is, bij een warme en rode zwelling, of bij gevoelloosheid die niet weggaat. Lees Polspijn: wanneer naar de huisarts?

Zo krijg je hulp

Ben je in het ziekenhuis behandeld voor een breuk of een operatie, dan krijg je vaak een plan voor de revalidatie mee naar huis. Dat kunnen oefeningen zijn die je zelf doet, of training bij een ergotherapeut of fysiotherapeut. Volg dat plan eerst. Verder kun je met je huisarts of een fysiotherapeut overleggen wat bij jou past.

Het is een goed teken als je weggaat met oefeningen die je zelf thuis kunt doen, een plan voor hoe ze zwaarder worden, en een uitleg over wat de pijn betekent. Het is een slecht teken als de behandeling alleen bestaat uit dingen die bij jou gedaan worden, zonder dat je zelf traint.

Wat een goed thuisprogramma moet bevatten

Of je nu een zorgverlener naast je hebt of zelf traint, het zijn dezelfde dingen die je pols opbouwen:

Eerst bewegen, daarna kracht. Na een breuk of een periode in een spalk komt de beweeglijkheid voor de kracht, en de knijpkracht duurt het langst.

Rustige, toenemende belasting. Kleine stappen die geleidelijk zwaarder worden, van je pols buigen en strekken zonder gewicht tot op je handen steunen en een zware tas dragen. Lees De beste oefeningen voor de pols.

Een lage pijngrens. Tot ongeveer 3 op 10 tijdens de oefening is in orde, als het binnen een uur weer gezakt is en de volgende ochtend niet erger is. Die grens is geleend uit onderzoek naar de pezen van de elleboog, omdat er geen vergelijkbare onderzoeken voor de pols zijn. Lees Rust of bewegen bij polspijn?

Begrip van de pijn. Een pols die lang pijn heeft gedaan of in het gips heeft gezeten, kan gevoeliger worden, zodat hij pijn doet bij belasting die eigenlijk onschuldig is. De pijn is een bescherming, geen meting van schade, en hij zakt als je pols in kleine, veilige stappen belasting tegenkomt. Lees Polspijn en een gevoelig zenuwstelsel.

Zo past Rehabo erin

Rehabo is een thuisprogramma. Je kiest waar in je pols het pijn doet en krijgt per training vier oefeningen uit de catalogus van de fysiotherapeut. Na elke oefening geef je aan hoeveel pijn het deed, en het programma gaat een stap omhoog, blijft gelijk of gaat een stap terug. Dat is het deel van het werk van een zorgverlener dat gaat over het doseren en bijsturen van de training, week na week.

Het programma kan je niet onderzoeken, geen spalk aanpassen en je duim niet trainen. Het vervangt ook niet het plan van het ziekenhuis na een breuk of een operatie. Daarom is het prima om Rehabo naast een fysiotherapeut of ergotherapeut te gebruiken, of om je één keer te laten onderzoeken en daarna thuis te trainen. Lees meer in Zo stelt Rehabo je polsprogramma samen.

Een programma voor je pols dat zich aanpast

Rehabo stelt een revalidatieprogramma voor je pols samen op basis van waar het pijn doet en hoeveel. Je krijgt per training vier oefeningen zonder materiaal, en na elke oefening geef je aan hoeveel pijn het deed. Het programma gaat een stap omhoog, blijft gelijk of gaat een stap terug op basis van je antwoord. Het is ontwikkeld door fysiotherapeuten en je kunt gratis beginnen.

Kies Pols en daarna Bovenkant, Handpalm of Zijkanten.

Stel je polsprogramma samen

Conclusie

  • Na een geopereerde polsbreuk deed thuis oefenen met een goede instructie het in twee onderzoeken minstens even goed als therapie.
  • Het bewijs is te mager om te zeggen welke revalidatie na een breuk het beste is. Volg eerst het plan van het ziekenhuis.
  • Bij carpaletunnelsyndroom en een peesschedeontsteking bij de duim zijn een spalk, een cortisoninjectie en een operatie de behandeling, geen oefeningen.
  • Bij artrose in de duim werken training en een spalk samen het beste, en de oefeningen voor de duim vragen om een zorgverlener.
  • Laat je onderzoeken bij tintelende vingers, pijn bij de duimbasis na een val, een pols die doorzakt, of geen vooruitgang na drie maanden.

Bronnen

  1. Physiotherapy after volar plating of wrist fractures is effective using a home exercise program (Krischak, Arch Phys Med Rehabil, 2009)
  2. A prospective randomized controlled trial comparing occupational therapy with independent exercises after volar plate fixation of a fracture of the distal part of the radius (Souer, J Bone Joint Surg Am, 2011)
  3. Rehabilitation for distal radial fractures in adults (Handoll, Cochrane Database Syst Rev, 2015)
  4. Exercise and mobilisation interventions for carpal tunnel syndrome (Page, Cochrane Database Syst Rev, 2012)
  5. Management of de Quervain Tenosynovitis: A Systematic Review and Network Meta-Analysis (Challoumas, JAMA Netw Open, 2023)
  6. Exercise for hand osteoarthritis (Østerås, Cochrane Database Syst Rev, 2017)
  7. Effectiveness of exercise therapy in patients with thumb carpometacarpal osteoarthritis (Wouters, Osteoarthritis Cartilage, 2026)