Direct naar de inhoud
Terug naar artikelen

Lage rugpijn: wanneer moet je naar de huisarts?

Je onderrug doet pijn, en ergens in je achterhoofd zit de vraag: is het iets ernstigs? Moet ik naar de huisarts, of kan ik afwachten?

Het korte antwoord is: verreweg de meeste lage rugpijn is onschuldig en hoeft niet onderzocht te worden. Maar er is een klein handjevol tekenen die je moet kennen, omdat ze alles veranderen. Eén ervan betekent hulp op dezelfde dag. De andere betekenen een afspraak bij de huisarts binnen een paar dagen. Dit artikel gaat ze een voor een langs, legt uit waarom elk ervan telt, en zegt aan het eind wat er geldt voor iedereen die er geen van heeft.

Het artikel bouwt op de gids over lage rugpijn, waar dezelfde tekenen in het kort staan.

Hoe zelden is het ernstig?

Eerst het getal waartegen je al het andere moet lezen. In een groot Australisch onderzoek volgden onderzoekers meer dan 1.100 mensen die met nieuwe lage rugpijn bij de huisarts kwamen, een jaar lang, om te zien hoeveel van hen een ernstige ziekte achter de pijn bleken te hebben (1). Het antwoord was 0,9 procent. Minder dan 1 op de 100. De meesten van hen hadden een kleine breuk in een rugwervel, meestal bij ouderen met botontkalking. Kanker, infectie en ernstige zenuwbeschadiging waren nog zeldzamer.

Dat is het kader waarin je de alarmsignalen moet zien. Ze bestaan omdat de paar ernstige gevallen snel ontdekt moeten worden. Eén enkel teken betekent niet dat jij bij die paar hoort. Een overzicht in het medische tijdschrift BMJ vond dat de meeste losse alarmsignalen de kans dat er iets ernstigs mis is nauwelijks veranderen (2). Ze moeten samen bekeken worden, en een arts moet ze beoordelen. Daarom is het advies in dit artikel "laat het onderzoeken", niet "wees bang".

Dezelfde dag hulp: cauda equina

Er is één teken dat niet tot morgen kan wachten. Onderin het wervelkanaal komen de zenuwen naar de benen, de blaas en de darm samen in een bundel die cauda equina heet. Wordt die bundel afgekneld, bijvoorbeeld door een grote hernia, dan verlies je binnen uren tot dagen de controle over die functies, en de schade kan blijvend zijn als de druk niet snel wordt weggenomen.

De tekenen zijn:

  • Minder of ander gevoel in je kruis, rond je anus en aan de binnenkant van je bovenbenen, het gebied dat een zadel zou raken.
  • Nieuwe moeite met plassen, of niet meer voelen dat je blaas vol is, of urine of ontlasting niet kunnen ophouden.
  • Zwakte in beide benen, of zwakte die zich uitbreidt.

Heb je een of meer van die tekenen, vooral samen met nieuwe rugpijn of pijn in je benen, dan moet je dezelfde dag met spoed beoordeeld worden. Bel je huisarts tijdens kantooruren, of de huisartsenpost als de praktijk dicht is. Bel 112 als de situatie levensbedreigend is. De aandoening is zeldzaam, maar hier kunnen uren uitmaken. Lees meer over een hernia, de gebruikelijke oorzaak, in Hernia in de onderrug.

Binnen een paar dagen naar de huisarts

De volgende tekenen zijn niet op dezelfde manier acuut, maar ze moeten onderzocht worden, en ze moeten geen weken wachten.

Toenemende zwakte in één been

Een pijnlijk en moe been is gewoon als je onderrug pijn doet. Zwakte is iets anders: een voet die niet omhoog wil als je loopt, een knie die het begeeft, of een grote teen die je niet kunt optrekken. Dat betekent dat een zenuwwortel geprikkeld is, en wordt het van dag tot dag erger, dan moet een arts ernaar kijken. Lees meer over het verschil tussen uitstralende pijn en zenuwpijn in Pijn van je onderrug naar je bil en been.

Een val of zwaar tillen, en je bent ouder dan 65 of hebt zwakke botten

Een breuk in een rugwervel is de vaakste ernstige oorzaak van lage rugpijn, en ontstaat bijna altijd in een verzwakt bot. Kwam de pijn plotseling na een val, ook een kleine, of na tillen, en ben je ouder dan ongeveer 65, heb je botontkalking, of heb je lang corticosteroïden in tabletvorm gebruikt, dan moet een breuk uitgesloten worden. Daar is een röntgenfoto voor nodig. De meeste van die breuken genezen vanzelf met tijd en beweging, maar ze moeten ontdekt worden, omdat ze veranderen wat je in de eerste weken mag.

Koorts samen met rugpijn

Een infectie in de wervelkolom is zeldzaam, maar laat zich zien als rugpijn samen met koorts, koude rillingen of het gevoel dat je je in je hele lichaam ziek voelt. Het risico is groter als je onlangs ergens anders een infectie hebt gehad, een verminderde afweer hebt, of in je rug behandeld bent met naalden of een operatie. Koorts en rugpijn samen betekenen een afspraak bij de huisarts dezelfde dag of de volgende ochtend.

Een eerdere kanker, of gewichtsverlies dat je niet kunt verklaren

Van alle alarmsignalen weegt een eerdere kanker het zwaarst in het overzicht uit de BMJ (2). Heb je kanker gehad en krijg je nieuwe rugpijn, dan moet de huisarts dat weten, ook als het jaren geleden is. Hetzelfde geldt voor gewichtsverlies waar je zelf niet voor hebt gewerkt, en vermoeidheid die verder gaat dan normaal. Het is zelden kanker. Maar dit is de situatie waarin een onderzoek zinvol is.

Pijn die niet verandert, wat je ook doet

Gewone lage rugpijn is mechanisch: hij wordt erger in sommige houdingen en beter in andere, en hij wisselt in de loop van de dag. Een pijn die hetzelfde is, of je nu ligt, staat of loopt, en die je 's nachts wakker maakt zonder los te laten als je van houding verandert, is anders. Hij hoeft niet gevaarlijk te zijn, maar een arts moet ernaar kijken, omdat hij zich niet gedraagt als pijn uit spieren en gewrichten.

Let op: pijn 's nachts is op zich geen alarmsignaal. Een pijnlijke onderrug maakt veel mensen wakker, en dat is normaal, zolang de pijn minder wordt als je van houding verandert. Lees meer in Lage rugpijn 's nachts.

Ochtendstijfheid van meer dan een half uur, en je bent jonger dan 40

Dit teken is niet gevaarlijk, maar wel belangrijk, omdat het wijst op een andere ziekte met een andere behandeling. Reumatische ziekten van de rug, de zogeheten spondylartritis, laten zich meestal voor je veertigste zien als rugpijn die al meer dan drie maanden duurt, met elke ochtend meer dan een half uur stijfheid, verbetering als je beweegt en niet als je rust, en pijn aan het eind van de nacht die je uit bed haalt (3). Herken je dat beeld, ga dan naar de huisarts en vraag of je daarop onderzocht kunt worden, omdat de behandeling anders is dan bij gewone lage rugpijn.

Wat geen alarmsignaal is

Even belangrijk is weten wat níet op iets ernstigs wijst, omdat mensen juist daar het vaakst bang voor worden.

  • Dat het veel pijn doet. Hoe hevig de pijn is, zegt niets over hoe gevaarlijk hij is. Spit kan ongelooflijk veel pijn doen en volkomen onschuldig zijn.
  • Dat het naar de bil of het bovenbeen uitstraalt. Uitstralende pijn vanuit de gewrichten en spieren van de onderrug komt veel voor en is onschuldig.
  • Dat je het al langer dan zes weken hebt. De duur alleen is geen alarmsignaal. De pijn daalt in de eerste zes weken gemiddeld van 52 naar 23 op een schaal van 0 tot 100, maar hij is niet bij iedereen weg, en veel mensen hebben na drie maanden nog pijn zonder dat er iets ernstigs aan de hand is (4). Dat is een reden om een plan te maken, geen reden om bang te zijn.
  • Dat de scan slijtage of een hernia laat zien. Dat doet hij bij de meeste volwassenen zonder pijn. Bij veertigjarigen zonder klachten heeft meer dan twee derde slijtage in een tussenwervelschijf, en de helft een uitstulping (5). Lees meer in MRI-scan van je rug: moet je je onderrug laten scannen?.
  • Dat het kraakt of knakt. Geluiden uit je rug komen veel voor en zijn onschuldig.

Past geen van de alarmsignalen bij jou, dan is de kans overweldigend dat je onderrug geprikkeld en gevoelig is, niet kapot. Dat is precies wat de Deense richtlijn de arts vraagt als eerste te zeggen: uitleggen wat er gebeurt, geruststellen, en aanmoedigen om je gewone activiteiten voort te zetten (6). Lees waarom pijn en schade twee verschillende dingen zijn in Lage rugpijn en een gevoelig zenuwstelsel.

Wat als het gewoon niet overgaat?

Er is nog één reden om naar de huisarts te gaan die geen alarmsignaal is, maar net zo echt. Ben je zes tot acht weken in beweging gebleven, heb je getraind en een plan gevolgd, en wordt het niet beter, of erger, dan verdien je een onderzoek. Niet omdat er plotseling iets gevaarlijks is, maar omdat een fysiotherapeut of een arts iets kan zien wat jij zelf niet ziet, en omdat langdurige pijn vaak meer oorzaken heeft dan alleen de onderrug: slaap, stress, angst om te bewegen, je werk. Daar is iets aan te doen, en dat gaat het best als het vroeg gebeurt. Lees meer in Chiropractor, fysiotherapeut of thuis oefenen?.

Een rugprogramma dat zich aanpast

Rehabo stelt een revalidatieprogramma voor de rug samen op basis van waar het pijn doet, en hoeveel. Je krijgt vier oefeningen per training zonder hulpmiddelen, en na elke oefening geef je aan hoeveel pijn het deed. Het programma gaat een stap omhoog, blijft gelijk of gaat een stap terug op basis van je antwoord. Het is ontwikkeld door fysiotherapeuten en je begint gratis.

Stel je rugprogramma samen

Conclusie

  • Minder dan 1 op de 100 mensen met nieuwe lage rugpijn heeft een ernstige oorzaak. De alarmsignalen bestaan om die ene te vinden, niet om de 99 bang te maken.
  • Dezelfde dag hulp: minder gevoel in je kruis, moeite met plassen of het ophouden van ontlasting, of zwakte in beide benen.
  • Binnen een paar dagen naar de huisarts: toenemende zwakte in één been, een val bij ouderen of bij zwakke botten, koorts, een eerdere kanker of onverklaard gewichtsverlies, pijn die niet verandert, en ochtendstijfheid van meer dan een half uur bij jonge mensen.
  • Hoe hevig de pijn is, uitstraling naar de bil, een duur van meer dan zes weken en bevindingen op een scan zijn geen alarmsignalen.
  • Gaat het na zes tot acht weken met een plan niet over, laat het dan onderzoeken. Niet uit angst, maar om hulp te krijgen.

Bronnen

  1. Henschke N et al. Prevalence of and screening for serious spinal pathology in patients presenting to primary care settings with acute low back pain. Arthritis & Rheumatism 2009. PubMed
  2. Downie A et al. Red flags to screen for malignancy and fracture in patients with low back pain: systematic review. BMJ 2013. PubMed
  3. Sieper J et al. New criteria for inflammatory back pain in patients with chronic back pain: a real patient exercise by experts from the Assessment of SpondyloArthritis international Society (ASAS). Annals of the Rheumatic Diseases 2009. PubMed
  4. da C Menezes Costa L et al. The prognosis of acute and persistent low-back pain: a meta-analysis. CMAJ 2012. PubMed
  5. Brinjikji W et al. Systematic literature review of imaging features of spinal degeneration in asymptomatic populations. American Journal of Neuroradiology 2015. PubMed
  6. Stochkendahl MJ et al. National Clinical Guidelines for non-surgical treatment of patients with recent onset low back pain or lumbar radiculopathy. European Spine Journal 2018. PubMed